‘En hoe is het met de poesjes?’ een vraag die ik regelmatig krijg en ook elke keer enthousiast antwoord . Het gaat beter dan ooit met de poezels! In het begin was het voor hen een beetje saai, irritant want ze moesten hierboven op een kamertje alle 6 samen… Van elkaar even weggaan was moeilijk want ze zaten nogal opgehokt.

Regelmatig was er ruzie, af en toe hoorden we ‘s nachts de kattenboom vallen en onze Fiebe vond het vrij normaal om af en toe eens te sproeien (op de vloerbekleding, heeeeeeelp…). Fiebe kreeg last van stress en werd en beetje gepest door al de anderen. Fiebe kreeg schrik om te eten en als er een andere poes naderde, maakte ze een sprintje en weg was ze…

Omdat wij hier aan een vrij drukke baan wonen, konde ze niet ‘zomaar’ los, we hebben dan wel erg veel katten (en ik zou er nooit meer zoveel willen) toch blijven ze hier allemaal en hopelijk worden ze gezond & oud (laten platrijden gaan we dus niet doen).

De kattenren was dus zeker welgekomen en de katten vonden het fantastisch. Fiebe leefde helemaal op en zelfs de Griekse meisjes konden het terug met elkaar vinden.

Wanneer het eens paste, lieten we ze één voor één een avond naar binnen toe. Geweldig vonden ze dat. Eéntje klopte altijd op het raam en dat was Fiebe, zij wou eigenlijk altijd binnen want dat is denk ik veel gezelliger.

Nu sinds een weekje kunnen alle poezen binnen zonder kloppen, dankzij vaderlief én manlief die samen een gat in de muur maakten en er een kattenluikje in plaatsten!

Kattenluikje, nog niet volledig afgewerkt

En ff de poesjes showen

Gijs

Fiebe

Houdini

Jacky

Luigi

Spooky

Blacky

De 4 Griekse zusjes bij elkaar

1 grote Griekse familie

Blacky en Spooky

Grote jongen Luigi

Fiebe geniet van de warmte...

... & van de aandacht

Jacky doet even z'n dagelijkse turnoefeningen

Gijsje met de gekende 'laat-mij-gerust' blik

Vandaag nog eens de “Griekse Bende” op de foto gezet… Ze zijn nog steeds niet supergroot, maar als ze zich uittrekken wel superslank en ze hebben toch iets mee van hun geboorteland…

1 van de 4 heeft een héél speciaal plekje nl. Blacky. Om de twee uur stond ik klaar voor haar omdat ze geen moed/zin had om te eten of te drinken. Na een paar intensieve weken werd Blacky beter en kwam hij ook een paar grammetjes aan.

Dit is Jacky. Zij lijkt het meest op de “Belgische” rasloze katten hier. Ze is wat afstandelijk naar anderen toe, maar naar mij toe héél erg lief.

Houdini, die altijd verdwijnt maar nooit ver weg is… Zij is de liefste van de 4. Houd van knuffelen, en vind iedereen heel erg lief. Haar beste vriendin is Yana

*Ahum* Last but not least, onze Lunch…
Dit is echt een wilde kat. Zit achter alles wat beweegt en houd van balletjes  . Vind andere mensen NIET tof, komt tot nu toe alleen bij mij in de buurt

Toen ik deze middag met Yana thuis kwam zag ik Fiebe aan de overkant van de straat liggen… Die kwam van bij haar allerbeste vriend Arthur, samen delen ze alles (zelfs vliegen…)

Gijsje vraagt zich af of baasje al thuis is… Of zou hij gewoon de sleutels willen pakken?